door Bart-René Thiel

"Zijn we menselijk omdat we naar de sterren staren, of staren we naar de sterren omdat we menselijk zijn? Onzinnig, eigenlijk... Staren de sterren naar ons? Dát is een vraag." Stardust begint zoals elk sprookje met een alwetende verteller die ons kort uitlegt waar we ons bevinden. Dat deze stem behoort aan Sir Ian McKellen zet direct de toon. Al leest deze acteur voor uit het telefoonboek, dan nog zal het doorspekt zijn met sarcasme en vilein. En zo zit dit sprookje van Matthew Vaughn (Layer Cake) tjokvol met vertolkingen met een vette knipoog.

Net als voorganger Shrek volgt ook Stardust slaafs de ijzeren wetten van het sprookje om er tegelijkertijd de draak mee te steken. Zo vindt er een strijd tussen goed en kwaad plaats, maar is op het eerste gezicht niet meteen duidelijk wie een held of een schurk is. Een boosaardige piraat blijkt namelijk een uiterste gevoelige kant te hebben en de grote liefde van Tristan is eigenlijk een bitch. Deze naïeve Tristan - de held van het verhaal - hoopt haar hart te winnen met het ultieme cadeau: hij trekt eropuit om een stuk van een vallende ster te vinden.

Ultieme anti-rimpelcrème
Twee problemen: de steen bevindt zich aan de andere kant van de Muur in het magische rijk Faerie en het stuk blijkt... een stuk te zijn. De ster heeft de vorm aangenomen van de lieftallige Yvaine (Claire Danes). Om Tristans problemen nog groter te maken, was ook een trio stokoude heksen onder leiding van Lamia (Michelle Pfeiffer) naar haar op zoek. Sterren zijn in Faerie de ultieme anti-rimpelcrème en de dames hebben broodnodig een nieuw 'potje' nodig.

Na een verwarrend begin, waarbij Vaughn in rap tempo alle personages wil introduceren, leidt hij de kijker langs verplichte hordes die Tristan moet nemen, voordat hij aan de finish zijn ware liefde in de armen mag sluiten. De obstakels komen helaas onregelmatig, waardoor Stardust soms in elkaar zakt vanwege een gebrek aan spanning of juist bedolven wordt onder een lawine aan suspense. Tel daarbij op een regisseur die zichtbaar moeite heeft met het lichtvoetige bronmateriaal van schrijver Neil Gaiman en je houdt jammer genoeg een onevenwichtige kijkervaring over. Zo stuitert de film van platvloerse humor over borsten en homo's, naar akelige voodoopoppen en onthoofdingen.

Wat Stardust van een roemloze ondergang redt, is het blik sterren dat Vaughn heeft opengetrokken. Naast eerdergenoemde McKellen, Danes en Pfeiffer, beschikt de Britse regisseur over Peter O'Toole, Sienna Miller, Ricky Gervais, Rupert Everett en Robert De Niro als de piraat Shakespeare.

Geef jouw reactie

 

Jouw Cijfer